conseils surfaces tennis

GRAVEL, GRAS, ONTDEK DE MEEST PRESTIGIEUZE TERREINEN...

Weet u wat de belangrijkste datum is voor het internationale tennis? Of in welke stad de allereerste officiële tennisclub verscheen?  Via deze raad stellen we u voor even in de geschiedenis van het tennis te duiken, van zijn ontstaan tot de toernooien van vandaag.  

GRAS, VAN DE ENGELSE TUINEN TOT DE TENNISBANEN.
Laten we beginnen met het woord « tennis », weet u waar deze naam vandaan komt?
Het woord vindt zijn oorsprong in het spel "jeu de paume" waarbij men, voor de opslag, het woord" tenez" riep naar zijn tegenstander. Dit woord werd vervolgens vervormd door het Engelse accent in "tennis".
Frans of Engels? Over de vraag naar de oorsprong van het tennis wordt nog altijd gedebatteerd, maar het is in Engeland, in 1858, dat de eerste tennisbaan is aangelegd. (we hebben het hier over tennis, en niet over het "jeu de paume", een Frans spel).  Het is een Engelse majoor, Harry Gem, die op het gazon van zijn tuin een tennisbaan aanlegt, dit is dus het eerste terrein waarop modern tennis wordt gespeeld. Hij ligt ook aan de oorsprong van de allereerste gekende tennisclub in 1869 in Leamington. Officieel wordt het oprichten van de sport, het vastleggen van de regels en het materiaal toegeschreven aan majoor Walter Clopton Wingfield. Hij brengt zijn uitvinding op de markt in 1874 onder de naam «Sphairistiké» (de kunst van de bal in het Grieks)...

Het gazon maakte dus de geschiedenis van het tennis door het eerste officiële terrein te worden voor een toernooi in 1876 (Nahant, USA), maar sinds 1877 is de sport bekend in de geschiedenis. Het oudste nog bestaande toernooi maakte van gras zijn favoriete terrein: de internationale toernooien in Groot-Brittannië, waar de aanvallende spelers hun mooiste wedstrijden konden spelen op die zo snelle ondergrond met zo weinig rebound. 

ALS GRAS AAN DE OORSPRONG LIGT VAN HET TENNIS, WEET U DAN WAAROM EN HOE GRAVEL ONTSTAAN IS?

In 1880 besluiten twee Engelse broers, Ernest en William Renshaw, die in het zuiden van Frankrijk wonen, tennisbanen aan te leggen met gras, in een randgemeente ten westen van Cannes. Met het oog op het klimaat en omdat ze vaststelden dat het gras veel te lijden had, besluiten ze het oppervlak te veranderen door het terrein te bestrooien met verbrokkelde  potten van aardenwerk van Vallauris. Dit was een enorm succes, maar er waren niet voldoende aardenwerken potten om aan de vraag te voldoen. De oplossing komt van de gemalen bakstenen van de naburige fabriek, die nu nog altijd de bron is voor de gravelbanen (als men over "op gravel spelen" spreekt, zegt men België trouwens vaak "op baksteen spelen".)  

De gravel werd jaar na jaar verbeterd: beter droging, betere drainering van het water, mengeling van efficiëntere materialen. Sindsdien is de traditie gehecht geraakt aan de aanleg van deze terreinen en verleent zij de gravel zijn staat van dienst en prestige. 

Gravel is zeer specifiek en wordt vervaardigd volgens een bijzonder recept: een laag van 40 tot 60cm grote keien met drainering (5), een laag van 2cm kleine steentjes (4), een laag van 15cm bodemas (3), een laag van 10cm kalk (2), en tot slot de befaamde okerkleurige laag gravel van ongeveer 2mm (1).     

 

 

NAAR BOVEN